شاید با شنیدن نام ابرکامپیوتر این تصور به اذهان متبادر شود که تکنولوژی ساخت کامپیوتر و ابر کامپیوتر های پیشرفته منحصرا در اختیار آمریکاست و کشورهای دیگر صرفا یا الگوبرداری کرده یا نمونه‌های مشابهی از این دست ارائه می‌دهند، در حالی که واقعیت امر چنین نیست و در سال‌های اخیر جاپانی‌ها و چینی‌ها که به‌ویژه تصورش درباره این آخری دشوار است در این زمینه به پیشرفت‌های چشمگیری دست یافته‌اند و نه تنها هند که آمریکا را نیز در زمینه ساخت ابر رایانه‌های فوق‌سریع پشت‌سر گذاشته‌اند.



اما این باز هم جاپانی‌ها بوده‌اند که به‌رغم وقوع سونامی اخیر و خسارات زیاد به جا مانده از این زلزله دریایی توانستند خودی در زمینه فناوری کامپیوتری از خود نشان دهند.

متن اخباری که روی خروجی سایت‌های اینترنتی قرار گرفته بود کوتاه اما گویا و تا حدود زیادی شگفت‌آور بود؛ جاپانی‌ها موفق شدند چینی‌ها را در زمینه ساخت سریع‌ترین ابرکامپیوتر دنیا پشت سر بگذارند.

ابرکامپیوتر «کی» در واقع رکوردی بی‌نظیر از خود به جای گذاشته است.بنا بر گزارش‌ها ابرکامپیوتر «کی» که به رایکن نیز معروف است، می‌تواند در یک ثانیه 8 کوادریلیون محاسبه انجام دهد. یک کوادریلیون برابر است با عدد یک به همراه پانزده صفر و این سرعت در اصطلاحات رایانه‌ای با 2/8‌پتافلاپ برابری می‌کند. به عبارتی دیگر این ابرکامپیوتر که توسط شرکت فوجیتسو ساخته شده است سرعتی برابر سرعت یک میلیون کامپیوتر خانگی متصل به یکدیگر دارد.

جزییات مهم ابرکامپیوتر کی

سرعت این کامپیوتر 3برابر سرعتی است که پرسرعت‌ترین ابرکامپیوتر جهان پیش از این به نام خود به ثبت رسانده بود.
پیش‌تر چینی‌ها ابرکامپیوتری موسوم به «تیانهه» طراحی کرده بودند که برای مدتی کوتاه به‌عنوان سریع‌ترین ابرکامپیوترجهان معرفی شد. این ابرکامپیوترسرعتی برابر 5/2پتافلاب داشت؛ یعنی چیزی حدود 6‌پتافلاپ کمتر از کامپیوترکی که اخیرا توسط جاپانی هاساخته شده است.

دولت جاپان با سرمایه‌گذاری بیش از 100‌میلیارد ین (1/25میلیارد دلار) در پروژه ابرکامپیوتر کی، قصد دارد دوباره پس از قریب به 7‌سال این کشور را در میان پیشتازان ابرکامپیوتر ‌ها قرار دهد.

انرژی مصرف شده توسط این ابرکامپیوتربرای تأمین انرژی مورد نیاز 10‌هزار خانه مسکونی کافی است و در حالی که سازندگان آن ادعا می‌کنند این ابررایانه کم مصرف است و هزینه فعالیت آن سالانه 6‌میلیون پوند تخمین زده شده است.

این ابررایانه می‌تواند برای مقابله با مشکلات پیچیده مربوط به تغییرات جوی و الگوهای هواشناسی مورد استفاده قرار بگیرد. این پروژه همچنین قصد دارد با فراهم کردن یک ابزار رایانشی قوی برای کسب دستاورد در داروها، مواد و فناوری‌های جدید، رقابت‌پذیری خود را افزایش دهد.

این ابرکامپیوتر 68‌هزار و 544‌پردازنده دارد که هر یک 8‌هسته داشته و در مجموع 548‌هزار و 352‌مغز الکترونیکی دارند. همچنین در ظرفیت کامل، 640‌هزار مغز الکترونیکی خواهد داشت.

کمپانی فوجیتسو سازنده این ابرکامپیوتر اعلام کرده است که این امر قدرت کافی برای کاهش زمان مورد نیاز برای کارهایی مانند اجرای شبیه‌سازی ضربان قلب انسان را فراهم می‌کند.

جاپان ساخت ابرکامپیوتر را از اواسط دهه‌1980 آغاز کرد و در طول این سال‌ها، دولت و شرکت‌های ژاپنی سرمایه‌گذاری سنگینی در ساخت ابرکامپیوترانجام داد‌ه‌اند. در حالی که جاپان هرگز از آمریکا در شمار کلی ابرکامپیوترهای پیشرفته پیشی نگرفت اما سریع‌ترین دستگاه‌هایش برای کسب جایگاه برتر با سیستم‌های آمریکایی در رقابت بوده‌اند.

براساس گزارش گاردین، در حال حاضر از میان 10 ابرکامپیوتربرتر جهان 5 ابرکامپیوتر به آمریکا، 2دستگاه به چین، 2دستگاه به جاپان و یک دستگاه به فرانسه اختصاص دارند.

ابرکامپیوتر

ابرکامپیوتربه کامپیوتری اطلاق می‌شود که در زمان معرفی آن در زمینه میزان ظرفیت محاسبه در واحد زمان در دنیا پیشرو باشد. این عبارت برای نخستین بار توسط مجله نیویورک ورلد برای اشاره به جدول‌سازهای آی‌بی‌ام در دانشگاه کلمبیا به کار رفت.

تاریخچه ابرکامپیوتر

ابرکامپیوتر‌هایی را که در دهه‌۱۹۶۰ ساخته و ارائه شدند سیمور‌کری از بنگاه کنترل اطلاعات (CDC) طراحی کرده بود و تا دهه۱۹۹۰ هم بازار در دست این ابرکامپیوترها بود. زمانی که سیمورکری جدا شد و رفت تا شرکت خودش به نام تحقیقات سیمور را راه‌اندازی و اداره کند با طرح‌های جدیدش بازار ابر کامپیوتر‌ها را در دست گرفت و تا 5سال (۱۹90-۱۹85) یکه تاز بازار ابر محاسبه بود. خود کری هرگز واژه ابرکامپیوتریا سوپرکامپیوتر را استفاده نکرد. در سال۱۹۸۰ همزمان با ظهور بازار مینی‌کامپیوترها که یک دهه قبل به‌وجود آمده بودند تعداد زیادی رقبای کوچک وارد بازار شدند. اما بسیاری از اینها در دهه۱۹۹۰ با بروز مبارزات بازار سوپرکامپیوتر حذف شدند.

امروزه

ابرکامپیوترها طراحی‌های سفارشی کم نظیری هستند که شرکت‌های صنعتی مثل IBM و hp تولید می‌کنند؛ همان شرکت‌هایی که بسیاری کمپانی‌های دهه۹۰ را خریدند تا از تجربه‌شان استفاده کنند. البته بنگاه کری هنوز به‌صورت حرفه‌ای به ساخت سوپرکامپیوتر ادامه می‌دهد. اصطلاح سوپرکامپیوتر چندان پایدار و ثابت نیست. ممکن است ابرکامپیوترهای امروز، در آینده تبدیل به یک کامپیوتر معمولی شوند.

اولیـــن دستگاه‌هــای CDC پردازنده‌های نرده‌ای (اسکالر) خیلی سریع بودند؛ 10برابر سریع‌تر از سریع‌ترین ماشین‌های سایر شرکت‌ها. در دهه۱۹۷۰ اکثر ابرکامپیوترهابه انجام محاسبات‌برداری پرداختند و بسیاری رقبا و تولید‌کنندگان جدید پردازنده‌های خودشان را با قیمت پایین با همان روش کار، به بازار ارائه کردند تا در بازار حاضر شوند. ابتدا و میانه دهه۱۹۸۰ ماشین‌هایی با پردازنده‌های اندک برداری که به‌صورت موازی کار می‌کردند تبدیل به استاندارد شدند. هر ماشینی معمولا 14 تا 16 ‌پردازنده برداری داشت. در اواخر دهه‌های۱۹8۰ و ۱۹9۰ مجددا توجه‌ها از پردازنده‌های برداری به سیستم‌های پردازنده موازی معمول معطوف شد که هزاران ریزپردازنده معمولی داشتند و برخی از آنها نمونه‌های آماده و برخی هم سفارش‌های مشتریان بودند (در اصطلاح کاری، این را حمله میکروهای کشنده می‌نامند).

امروزه طرح‌های موازی براساس میکروپروسسورهای آماده نوع سرور ساخته می‌شوند از جمله power pc، Itanium، x86-64 و مدرن‌ترین ابر رایانه‌ها بسته (کلاسترهای کامپیوتری با تنظیمات دقیق هستند که پردازنده‌های کم‌حجم و رابطه‌ای داخلی سفارشی و بسته به مورد دارند.